این به این دلیل است که در مرحله راه اندازی، دمای داخل ستون جداسازی هوا هنوز از دمای معمولی کارکرد (172- تا 194- درجه) فاصله دارد و یکسوسازی به مقدار زیادی مایع نیاز دارد. بنابراین، مقدار قابل توجهی از ظرفیت خنک کننده در هنگام راه اندازی مورد نیاز است. مقدار ظرفیت خنک کننده تولید شده به ظرفیت برودتی منبسط کننده و فشار بالا بستگی دارد. ظرفیت برودتی انبساط به راندمان منبسط کننده، اختلاف فشار در آن و سرعت جریان گاز عبوری از آن بستگی دارد. هنگامی که راندمان منبسط کننده ثابت است، افزایش اختلاف فشار قبل و بعد از منبسط کننده و افزایش سرعت جریان گاز ورودی می تواند ظرفیت خنک کننده را افزایش دهد. روش بزرگ کردن دیفرانسیل فشار قبل و بعد از منبسط کننده به این صورت است: فشار بالا را در حداکثر فشار مجاز تجهیزات کنترل کنید، فشار متوسط را تا حد امکان کاهش دهید، و همه شیرهای دمش- و دریچه های آنالیز را باز کنید. فشار کم بر فشار متوسط تأثیر می گذارد و همچنین باید تا حد امکان کاهش یابد، مشروط بر اینکه بتواند نیازهای بازسازی دستگاه تصفیه را برآورده کند.
در مرحله خنک‌سازی، زمانی که دمای خروجی منبسط کننده T2 تقریباً به 140- درجه رسید، دریچه گاز No. 1 (J{10}}1) را باز کنید. باز کردن خیلی زود یا خیلی دیر برای کوتاه کردن چرخه راه اندازی نامطلوب است. باز کردن J{11}}1 خیلی زود، ظرفیت برودتی منبسط کننده را کاهش می‌دهد. دیر باز کردن آن باعث از دست دادن سرمای بیش از حد در انتهای داغ می شود و بر افت دما قبل از شیر J-1 تأثیر می گذارد. از 140- درجه تا زمانی که T2 به دمای معمولی (155- تا -165 درجه) برسد، تقریباً یک ساعت فرآیند توزیع و تعویض گاز وجود دارد - یعنی انتقال از فاز خنک کننده به فاز تجمع مایع.
از آنجایی که گازی که از منبسط کننده عبور می کند نمی تواند مایع تولید کند، مایع تنها پس از خنک شدن بیشتر هوا در مبدل دوم حرارتی و سپس عبور از شیر گاز J-1 می تواند تولید شود. به بیان دقیق، هوا زمانی که به 3.65 مگاپاسکال (مطلق) و -140.68 درجه می رسد، شروع به مایع شدن می کند و مایع تنها پس از دریچه گاز زمانی که به 0.6 مگاپاسکال و -173 درجه می رسد، می تواند تولید شود. برای کاهش تبخیر دریچه گاز، درجه معینی از خنک کننده فرعی مورد نیاز است. یعنی دمای قبل از شیر J-1 باید بین -155 و -165 درجه کنترل شود. در طی این مرحله انتقال، برای اطمینان از ظرفیت تبرید منبسط کننده و همچنین اجازه دادن به T3 به سرعت کاهش، جریان گاز باید به طور منطقی توزیع شود و T2 باید بین -140 و -155 درجه کنترل شود.
فاز تجمع مایع:برای تولید هرچه بیشتر مایعات و انباشته شدن آن در سریع ترین زمان ممکن، از یک طرف، فشار بالا و دمای T3 را حفظ کنید. از سوی دیگر، سرعت جریان اکسیژن را کاهش داده و فشار کم و اختلاف دمای خروجی را کنترل کنید. کاهش سرعت جریان اکسیژن باعث افزایش نرخ تبخیر در پایین ستون بالایی می شود که برای بهبود خلوص اکسیژن مفید است. کاهش اختلاف دما در کندانسور-اواپراتور منجر به تجمع اکسیژن مایع می‌شود. در این حالت، شیر خروجی اکسیژن باید کاملا بسته باشد. با این حال، انجام این کار باعث کاهش ناحیه انتقال حرارت مبدل حرارتی و افزایش اختلاف دما در انتهای داغ می شود. بنابراین، کنترل سرعت جریان اکسیژن در یک -سوم سرعت جریان طبیعی بهینه است. هدف از افزایش فشار پایین کاهش اختلاف فشار بین ستون های بالا و پایین و در نتیجه کاهش اختلاف دما در اواپراتور کندانسور و تسهیل تجمع اکسیژن مایع است.
مرحله تنظیم خلوص:مقدار زیادی ظرفیت خنک کننده در مرحله اولیه تنظیم خلوص مورد نیاز است. هنگامی که دریچه‌های گاز هوای مایع و نیتروژن مایع کمی بسته می‌شوند، بخار صعودی در ستون‌های پایین و بالایی افزایش می‌یابد و از نشت از طریق روزنه‌های کوچک جلوگیری می‌کند. مایع روی سینی ها جمع می شود و اصلاح شروع می شود. بنابراین، بسته شدن شیر باید به آرامی انجام شود تا از پایداری سطح اکسیژن مایع اطمینان حاصل شود. معیار منطقی بودن باز شدن این دو شیر این است که آیا سطح اکسیژن مایع در محدوده 430 تا 500 میلی‌متر حفظ می‌شود و آیا خلوص هوای مایع و اکسیژن مایع در محدوده طراحی زمانی که بسته شدن شیر اساساً کامل می‌شود یا خیر.
هنگامی که بسته شدن دریچه اساساً به پایان رسید و شرایط یکسوسازی در داخل ستون برقرار شد، ظرفیت خنک کننده فقط برای جبران اتلاف سرما ناشی از ورود گرما از طریق لایه عایق و از دست دادن سرما ناشی از اختلاف دما در انتهای گرم استفاده می شود. بنابراین، برای کاهش تولید ظرفیت خنک کننده باید فشار را کاهش داد. نشانگر میزان ظرفیت خنک کننده سطح اکسیژن مایع است. به شرطی که سطح اکسیژن مایع حفظ شود، هر چه فشار بالا کمتر باشد، بهتر است.
هدف از تولید به دست آوردن محصول نهایی است. خروجی محصول نهایی با خلوص آن نسبت معکوس دارد، بنابراین تنظیم منطقی لازم است. از آنجایی که تغییرات سرعت جریان، اختلاف دما را در انتهای داغ تغییر می دهد، توزیع جریان هوای ورودی به ستون باید به موقع تنظیم شود.
