اصل کار مولد نیتروژن
غربال مولکولی کربن می تواند اکسیژن و نیتروژن هوا را به طور همزمان جذب کند و ظرفیت جذب آن نیز با افزایش فشار افزایش می یابد و تفاوت قابل توجهی در ظرفیت جذب تعادلی اکسیژن و نیتروژن تحت فشار یکسان وجود ندارد. بنابراین، تکمیل جداسازی مؤثر اکسیژن و نیتروژن تنها با تغییر فشار دشوار است. اگر میزان جذب بیشتر در نظر گرفته شود، خواص جذب اکسیژن و نیتروژن را می توان به طور موثر متمایز کرد. قطر مولکول های اکسیژن کوچکتر از مولکول های نیتروژن است، بنابراین سرعت انتشار چندین صد برابر سریعتر از نیتروژن است، بنابراین غربال های مولکولی کربن بسیار سریع اکسیژن را جذب می کنند و جذب می تواند در حدود 1 دقیقه به بیش از 90 درصد برسد. در این زمان، ظرفیت جذب نیتروژن فقط حدود 5 درصد است، بنابراین جذب عمدتاً اکسیژن است و بقیه عمدتاً نیتروژن است. به این ترتیب، اگر زمان جذب ظرف 1 دقیقه کنترل شود، در ابتدا می توان به جداسازی اکسیژن و نیتروژن دست یافت، یعنی جذب و دفع با اختلاف فشار محقق می شود. تفاوت بین اکسیژن و نیتروژن بر اساس تفاوت در سرعت جذب این دو است که با کنترل زمان جذب محقق می شود. کنترل زمان بسیار کوتاه است، اکسیژن کاملاً جذب شده است و نیتروژن زمان جذب را نداشته است و فرآیند جذب متوقف می شود. بنابراین، تغییر فشار و کنترل زمان تولید نیتروژن PSA باید در عرض 1 دقیقه باشد. بقیه بیشتر نیتروژن است. به این ترتیب، اگر زمان جذب ظرف 1 دقیقه کنترل شود، در ابتدا می توان به جداسازی اکسیژن و نیتروژن دست یافت، یعنی جذب و دفع با اختلاف فشار محقق می شود. تفاوت بین اکسیژن و نیتروژن بر اساس تفاوت در سرعت جذب این دو است که با کنترل زمان جذب محقق می شود. کنترل زمان بسیار کوتاه است، اکسیژن کاملاً جذب شده است و نیتروژن زمان جذب را نداشته است و فرآیند جذب متوقف می شود. بنابراین، تغییر فشار و کنترل زمان تولید نیتروژن PSA باید در عرض 1 دقیقه باشد. بقیه بیشتر نیتروژن است. به این ترتیب، اگر زمان جذب ظرف 1 دقیقه کنترل شود، در ابتدا می توان به جداسازی اکسیژن و نیتروژن دست یافت، یعنی جذب و دفع با اختلاف فشار محقق می شود. تفاوت بین اکسیژن و نیتروژن بر اساس تفاوت در سرعت جذب این دو است که با کنترل زمان جذب محقق می شود. کنترل زمان بسیار کوتاه است، اکسیژن کاملاً جذب شده است و نیتروژن زمان جذب را نداشته است و فرآیند جذب متوقف می شود. بنابراین، تغییر فشار و کنترل زمان تولید نیتروژن PSA باید در عرض 1 دقیقه باشد. اکسیژن و نیتروژن را می توان به طور مقدماتی از هم جدا کرد، یعنی جذب و دفع با اختلاف فشار حاصل می شود. هنگامی که فشار افزایش می یابد، جذب انجام می شود و زمانی که فشار کاهش می یابد، دفع انجام می شود. تفاوت بین اکسیژن و نیتروژن بر اساس تفاوت در سرعت جذب این دو است که با کنترل زمان جذب محقق می شود. کنترل زمان بسیار کوتاه است، اکسیژن به طور کامل جذب شده است و نیتروژن زمان جذب ندارد و فرآیند جذب متوقف می شود. بنابراین، تغییر فشار و کنترل زمان تولید نیتروژن PSA باید در عرض 1 دقیقه باشد. اکسیژن و نیتروژن را می توان به طور مقدماتی از هم جدا کرد، یعنی جذب و دفع با اختلاف فشار حاصل می شود. هنگامی که فشار افزایش می یابد، جذب انجام می شود و زمانی که فشار کاهش می یابد، دفع انجام می شود. تفاوت بین اکسیژن و نیتروژن بر اساس تفاوت در سرعت جذب این دو است که با کنترل زمان جذب محقق می شود. کنترل زمان بسیار کوتاه است، اکسیژن به طور کامل جذب شده است و نیتروژن زمان جذب ندارد و فرآیند جذب متوقف می شود. بنابراین، تغییر فشار و کنترل زمان تولید نیتروژن PSA باید در عرض 1 دقیقه باشد. تفاوت بین اکسیژن و نیتروژن بر اساس تفاوت در سرعت جذب این دو است که با کنترل زمان جذب محقق می شود. کنترل زمان بسیار کوتاه است، اکسیژن کاملاً جذب شده است و نیتروژن زمان جذب را نداشته است و فرآیند جذب متوقف می شود. بنابراین، تغییر فشار و کنترل زمان تولید نیتروژن PSA باید در عرض 1 دقیقه باشد. تفاوت بین اکسیژن و نیتروژن بر اساس تفاوت در سرعت جذب این دو است که با کنترل زمان جذب محقق می شود. کنترل زمان بسیار کوتاه است، اکسیژن کاملاً جذب شده است و نیتروژن زمان جذب را نداشته است و فرآیند جذب متوقف می شود. بنابراین، تغییر فشار و کنترل زمان تولید نیتروژن PSA باید در عرض 1 دقیقه باشد.
