روش جداسازی هوای کارخانه جداسازی هوا
اجزای اصلی هوا اکسیژن، نیتروژن، آرگون، دی اکسید کربن و برخی گازها و ناخالصی های دیگر است. آنها در هوا به شکل مولکول و به تعداد زیاد وجود دارند و هرگز حرکت نامنظم را متوقف نکرده اند. سه روش اصلی برای مخلوط کردن آنها با یکدیگر و جداسازی یکنواخت آنها وجود دارد: برودتی، جذب سطحی و جداسازی غشایی.
واحد جداسازی هوا برودتی دارای مزایای عملکرد پایدار، هزینه نگهداری کم، عملیات ساده، محدوده تنظیم خروجی زیاد و کیفیت بالای محصول است و می تواند مایع را به عنوان یک محصول پشتیبان تولید کند.
نیتروژن مایع
اصل روش جداسازی هوا در دمای پایین بدین صورت است که با توجه به نقاط جوش مختلف هر جزء در هوا، از طریق پیش خنک سازی و تصفیه تحت فشار، از حداکثر ظرفیت خنک کنندگی ارائه شده توسط توربین برای مایع شدن استفاده کرده و سپس برای به دست آوردن اکسیژن مایع مورد نیاز، یکسوسازی می شود. ، اکسیژن، نیتروژن، نیتروژن مایع و سایر گازهای نجیب. اصل خاص این است که هوای تصفیه شده تا دمای میعان در جعبه سرد خنک می شود و سپس برای یکسوسازی وارد برج یکسوسازی می شود. به عنوان گاز در حال افزایش، سیالی که از بالای برج پایین می آید، تحت حرارت و تبادل جرم قرار می گیرد. مایع برودتی گرما را جذب کرده و شروع به تبخیر می کند. جزء نیتروژن ابتدا تبخیر می شود و گاز با دمای بالاتر متراکم می شود و گرمای تراکم آزاد می شود. هنگامی که گاز متراکم می شود، ابتدا جزء اکسیژن متراکم می شود. این روند تا زمانی ادامه می یابد که گاز و مایع به تعادل برسند. در این زمان، جزء نیتروژن به دلیل تبخیر فاز مایع کاهش می یابد و غلظت اکسیژن در فاز مایع به دلیل تراکم گاز به فاز مایع افزایش می یابد. در عین حال، در اثر تراکم فاز گاز، جزء اکسیژن کاهش می یابد و نیتروژن در فاز مایع وارد فاز گاز می شود، به طوری که غلظت نیتروژن در فاز گاز افزایش می یابد. با تکرار زیاد فرآیند فوق، غلظت نیتروژن در فاز گاز افزایش می یابد و غلظت اکسیژن مایع نیز افزایش می یابد. بنابراین، پس از تبخیر و تراکم زیاد، می توان کل فرآیند یکسوسازی را تکمیل کرد و اکسیژن و نیتروژن موجود در هوا را جدا کرد.
جداسازی برودتی واحد جداسازی هوا می تواند همزمان اکسیژن گازی و مایع، نیتروژن، آرگون و سایر محصولات تولید کند و میزان استخراج بالاست. هزینه نگهداری تجهیزات بسیار کم است و می تواند به مدت 2 سال بدون توقف کار کند (چند واحد XLA به مدت 15 سال به طور مداوم کار می کنند، بدون نیاز به گرمایش زیاد و بدون جایگزینی غربال مولکولی و آلومینا). عمر مفید شیر نزدیک به 20 سال است و طول عمر جاذب در حالت عادی (با سوابق استفاده) می تواند تا بیش از هشت سال باشد. قیمت جاذب بسیار ارزان است و هزینه کل مجموعه تجهیزات کمتر از 1 درصد است.
